توکن‌های دسترسی شخصی
توکن دسترسی شخصی (PAT) یک اعتبارنامهٔ بلندمدت است که دسترسی‌های خود شما را با خود دارد. هر جا که نشست مرورگر جواب نمی‌دهد از آن استفاده کنید: بارگذاری سورس‌مپ در CI، اسکریپتی که از API کوئری می‌گیرد، یا یک کلاینت MCP.
ساخت توکن
پروفایل ← توکن‌های دسترسی شخصی ← توکن جدید. نامی بگذارید که بگوید کجا استفاده می‌شود («سورس‌مپ gitlab-ci»، «claude desktop»).
GET /api/v1/auth/tokens
POST /api/v1/auth/tokens
DELETE /api/v1/auth/tokens/{id}
توکن کامل (errora_pat_…) فقط یک‌بار و هنگام ساخت نشان داده می‌شود. ارورا آن را هش‌شده
ذخیره می‌کند به‌علاوهٔ یک پیشوند کوتاه تا در فهرست بشناسیدش. گمش کردید؟ حذف کنید و تازه بسازید.
استفاده
curl -H "Authorization: Bearer errora_pat_…" \
"$ERRORA/api/v1/organizations/$ORG_ID/projects"
کلاینت‌های MCP هم همین هدر را می‌گیرند — نگاه کنید به سرور MCP.
دامنه و ایمنی
- هر PAT دسترسی‌های همان حسابی را دارد که ساخته‌اش، در همهٔ سازمان‌هایی که آن حساب عضوشان است. امروز محدودسازی باریک‌تری وجود ندارد، پس توکن را از حسابی بسازید که دسترسی‌اش با کار موردنظر بخواند.
- آن را در انبار اسرار CI نگه دارید، هرگز داخل مخزن کد.
- اگر لو رفت فوراً باطلش کنید: توکن را حذف کنید تا هر درخواستی با آن بی‌درنگ رد شود.
- توکن‌های CI را با دوره‌ای که برایتان عملی است بچرخانید؛ ساخت توکن تازه و حذف قدیمی دو دقیقه کار است.
عیب‌یابی
| نشانه | علت / راه‌حل |
|---|---|
پاسخ 401 | توکن اشتباه، توکن باطل‌شده، یا نبود پیشوند Bearer |
پاسخ 403 | حساب صاحب توکن، آن توانمندی را روی آن سازمان/پروژه ندارد |
| محلی کار می‌کند، در CI نه | مقدار محرمانه در اختیار آن جاب قرار نگرفته (متغیر محافظت‌شده روی شاخهٔ محافظت‌نشده، کلاسیک‌ترین حالت) |